http://ta-nea.dolnet.gr/print.php?e=A&f ... m=N18&aa=1
Κάθονται στη θέση του χειριστή και πετούν ελικόπτερα και μικρά αεροπλάνα
ΠΕΤΡΟΣ ΣΤΕΦΑΝΗΣ
«Από δύο μηνών με πήρε ο πατέρας μου και μ' έβαλε μέσα σε ελικόπτερο. Στα 8 μου χρόνια άρχισα να τον παρακολουθώ να το μαστορεύει, πέντε χρόνια αργότερα έκατσα κι εγώ στη θέση του χειριστή και το πέταξα!».
«Στον αέρα τα πράγματα είναι πιο ζόρικα, τώρα που είμαι ακόμα στις πρώτες 30 ώρες πτήσεων είναι δύσκολα. Δεν μπορείς να βασιστείς στην τύχη, πρέπει να είσαι πάντα σε εγρήγορση» λέει ο μαθητής της Γ' Γυμνασίου Θανάσης Χασκόπουλος από το Πολύκαστρο Θεσσαλονίκης, που στα 15 του πετάει μόνος του ελικόπτερο
Δεν έχει κλείσει ακόμη τα 15 του χρόνια, μαθητής της Γ' Γυμνασίου σήμερα, ο Θανάσης Χασκόπουλος από το Πολύκαστρο Θεσσαλονίκης βαδίζει ήδη στα χνάρια της οικογενειακής παράδοσης. Από την ηλικία των 13 ετών κάθησε στη θέση του πιλότου ελικοπτέρου, αυτή τη στιγμή πιθανότατα είναι ο νεαρότερος χειριστής του στην Ελλάδα! «Θυμάμαι πως από παιδάκι, ο πατέρας μου - 35 χρόνια επαγγελματίας χειριστής και εκπαιδευτής - με έπαιρνε πάντα μαζί του στα ελικόπτερα, σε αεροψεκασμούς για τα κουνούπια. Τον πρώτο καιρό απλώς κοιτούσα, μετά άρχισα να βοηθώ κι εγώ, έμαθα τη δουλειά από πιτσιρικάς. Τώρα είναι η σειρά μου!», θα πει στα «ΝΕΑ». Δάσκαλός του, από τα 12, στο πιλοτάρισμα η εικοσιτετράχρονη αδερφή του Ευαγγελία, επίσης επαγγελματίας χειρίστρια και εκπαιδεύτρια, δεξί χέρι στην επιχείρηση αεροσκαφών που διατηρεί εδώ και δεκαετίες ο πατέρας τους. «Άρχισα να πετάω μαζί της, τα πρώτα βασικά μαθήματα τα πήρα απ' αυτήν. Μου πήρε γύρω στις πέντε ώρες να μάθω να χειρίζομαι την καμπίνα του ελικοπτέρου - αν κάτσεις και διαβάσεις, τα μαθαίνεις γρήγορα. Σήμερα μπορώ να το πετάξω και μόνος μου, η αδερφή μου είναι μέσα για να με διορθώνει, πολύ λίγες φορές έχει χρειαστεί. Ο πατέρας μου πετά κι αυτός καμιά φορά μαζί μου, για να ελέγχει απλά την πρόοδό μου. Απ' ό,τι και οι δύο μου λένε, αν και μικρός στην ηλικία, τα πάω πολύ καλά».
«Ζόρικα στον αέρα»
«Στην αρχή είχα λίγο άγχος, ήθελα να κάνω όσο το δυνατόν καλύτερα αυτά που μάθαινα, είχα όμως εμπιστοσύνη στις δυνατότητές μου και στον εκπαιδευτή μου» λέει ο μαθητής Α' Λυκείου Μάριος Σερέτης, που πετάει από τον Δεκέμβριο του 2005, προτού συμπληρώσει καν τα 15, μονοκινητήριο αεροσκάφος τύπου Τσέσνα
Παρ' όλο που κοιτάζει τη γη κι από τα 600 πόδια ύψος, έως τώρα παραμένει, όπως λέει, προσγειωμένος - ελάχιστοι κολλητοί του στο σχολείο ξέρουν ότι κουμαντάρει ελικόπτερο. «Στον αέρα τα πράγματα είναι πιο ζόρικα, τώρα που είμαι ακόμα στις πρώτες 30 ώρες πτήσεων, είναι δύσκολα. Δεν μπορείς να βασιστείς στην τύχη, πρέπει να είσαι πάντα σε εγρήγορση. Ακόμα δεν το απολαμβάνω γιατί είμαι λίγο ψαρωμένος, είναι όμως θέμα χρόνου να του πάρω τον αέρα».
Ο Θανάσης θα αποκτήσει φέτος το δίπλωμα ερασιτέχνη χειριστή, από του χρόνου θα μπορεί να πετά και ασυνόδευτος, τα επόμενα χρόνια θα ασχοληθεί και με τα αεροπλάνα. «Για την ώρα, τα ελικόπτερα είναι για μένα χόμπι για τα Σαββατοκύριακα, σε μερικά χρόνια θα γίνουν και δουλειά, θα συνεχίσω την επιχείρηση του πατέρα μου. Σκοπεύω, μάλιστα, να σπουδάσω ηλεκτρονικά στην Αμερική, ώστε να μπορέσω να εξελιχθώ πάνω σε αυτά».
«Είναι ωραία αίσθηση, δεν υπάρχει φόβος»
Διεκδικεί τον τίτλο του πιο μικρού μέλους της νέας γενιάς Ελλήνων πιλότων. Μαθητής της Α' Λυκείου σήμερα, ο Μάριος Σερέτης πετά ήδη από τον Δεκέμβριο του 2005, προτού καν συμπληρώσει τα 15 του, μονοκινητήριο αεροσκάφος τύπου Τσέσνα! Χωρίς προηγούμενο... ιπτάμενο γονίδιο, με αγάπη, όμως, για τα δυο φτερά από τα γεννοφάσκια του, μεγαλώνοντας, το έψαξε μόνος του στο Ίντερνετ, ώσπου βρέθηκε στην ιστοσελίδα της Αερολέσχης Αθηνών (http: //www.athensaeroplane.gr). «Από εκεί ξεκίνησαν όλα. Είπα ότι θέλω να μάθω ως χόμπι τα αεροπλάνα. Γραφτήκαμε αμέσως, κι εγώ και ο πατέρας μου, στην Αερολέσχη, ερχόμασταν στο αεροδρόμιο της Δεκέλειας, στο Τατόι, και σιγά σιγά, έπειτα από θεωρητική κατάρτιση, αρχίσαμε να πετάμε». Σήμερα μετρά κιόλας 17 ώρες στον αέρα, μετά την πρώτη πτήση επίδειξης από τον εκπαιδευτή του, πήρε ο ίδιος το χειριστήριο στα χέρια του, έφτασε μέχρι την Καβάλα, σε ύψος έως και 4.500 πόδια. «Στην αρχή είχα λίγο άγχος, ήθελα να κάνω όσο το δυνατόν καλύτερα αυτά που μάθαινα, είχα όμως εμπιστοσύνη στις δυνατότητές μου και στον εκπαιδευτή μου. Η αίσθηση τελικά είναι ωραία, φόβος δεν υπάρχει, προτεραιότητά μου είναι να πετάξω σωστά και να μη χάσω τον προσανατολισμό μου».
Με ζήλο και μεράκι
Τον επόμενο μήνα ο μικρός Ίκαρος θα συνεχίσει τα μαθήματα εδάφους, από αεροδυναμική έως μετεωρολογία - η εκπαίδευσή του απαιτεί συνολικά 185 ώρες θεωρίας, μαθήματα περίπου για 3,5 μήνες, που δύσκολα θα συνδυαστούν εν μέσω σχολικής περιόδου. «Θέλω να σπουδάσω πρώτα, πάντως όχι πιλότος, ίσως στη συνέχεια πάρω και το επαγγελματικό δίπλωμα. Προς το παρόν είναι το κέφι μου, μια ευχαρίστηση, κάτι εποικοδομητικό, το έχω πάρει με ζήλο και μεράκι!». Για έναν ακόμα χρόνο θα πετά με τη συνοδεία του εκπαιδευτή του. Με τις επιδόσεις του ύστερα από άλλες 30 ώρες πτήσεων, πολύ σύντομα, στα 17 του, θα πάρει και πτυχίο χειριστή ιδιωτικών αεροσκαφών από την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας - συνολικό κόστος για την απόκτησή του από την Αερολέσχη Αθηνών 7.200 ευρώ. Μακρινό όνειρό του η απόκτηση ενός δικού του Τσέσνα: μεταχειρισμένο θα του στοιχίσει από 45.000 - 70.000 ευρώ.
ΤΑ ΝΕΑ 20/02/2007
Ιπτάμενοι και τζέντλεμεν ετών 15
Συντονιστές: the_ripper, Διαχείριση
-
Fantasma337
- Δημοσιεύσεις: 1078
- Εγγραφή: 06 Ιουν 2004, 22:49
- Επικοινωνία:
