Αν είσαι Έλληνας

[Anzac]

[anka]

Πολύ καλό αυτό Τίμο

Σας παραθέτω 4 άλλα τετράστιχα. Μερικοί ίσως τα αναγνωρίσετε. Πρόκειται για ένα ποίημα που αν και γράφτηκε το 1823, όπως θα δείτε είναι πάντα διαχρονικό

Μοναχή το δρόμο επήρες,
εξανάλθες μοναχή·
δεν είν' εύκολες οι θύρες
εάν η χρεία τες κουρταλεί.

'Αλλος σου έκλαψε εις τα στήθια,
αλλ' ανάσαση καμμιά·
άλλος σου έταξε βοήθεια
και σε γέλασε φρικτά.

Αλλοι, οϊμέ, στη συμφορά σου
οπού εχαίροντο πολύ,
σύρε νά 'βρεις τα παιδιά σου,
σύρε, έλεγαν οι σκληροί.

Δυστυχής! παρηγορία
μόνη σου 'μενε να λες
περασμένα μεγαλεία
και διηγώντας τα να κλαις

"Ύμνος εις την Ελευθερίαν"
Διονύσιος Σολωμός, 1823

[condor]

Μια φορά και ένα καιρό εδώ, ζούσαν άνθρωποι που πίστευαν στους θεσμούς και τους θεούς…

Κλασσικοί χρόνοι.

Ου καταισχυνώ τα όπλα τα ιερά, ουδ' εγκαταλείψω τον παραστάτη αυτών, ότω αν στοιχίσω.
Αμυνώ δε και υπέρ ιερών και οσίων και μόνος και μετά πολλών.
Την πατρίδα ουκ ελάττω παραδώσω, πλείω δε και αρείω όσοις αν παραδέξωμαι.
Και ευηκοήσω των αεί κρινόντων,και τοις θεσμοίς τοις ιδρυμένοις πείσομαι,
και ούστινας αν άλλους το πλήθος ιδρύσηται ομοφρόνως.
Και αν τις αναιρεί τους θεσμούς ή μη πείθηται, ουκ επιτρέψω,
αμυνώ δε και μόνος και μετά πολλών.
Και ιερά τα πάτρια τιμήσω.
Ίστορες θεοί τούτων Αγραυλος, Ενιάλιος, Aρης, Ζεύς, Θαλλώ, Αυξώ, Ηγεμόνη

(ο όρκος των εφήβων της αρχαίας Αθήνας)


Μια φορά και ένα καιρό εδώ, ζούσαν άνθρωποι που πίστευαν στην πατρίδα και την ελευθερία…
1814-1821
«Τέλος πάντων ορκίζομαι εις σε, ω ιερά πλην τρισάθλια πατρίς, ορκίζομαι εις τους πολυχρονίους βασάνους Σου, ορκίζομαι εις τα πικρά δάκρυα, τα οποία τόσους αιώνας έχυσαν και χύνουν τα ταλαίπωρα τέκνα Σου, εις τα ίδια μου δάκρυα, χυνόμενα κατά ταύτην την στιγμήν, και εις την μέλλουσαν ελευθερίαν των ομογενών μου, ότι αφιερώνομαι όλως εις Σε.
Εις το εξής Συ θέλεις είσαι η αιτία και ο σκοπός των διαλογισμών μου. Το όνομά Σου ο οδηγός των πράξεών μου και η ευτυχία Σου η ανταμοιβή των κόπων μου.
Η θεία δικαιοσύνη ας εξαντλήση επάνω εις τη κεφαλήν μου όλους τους κεραυνούς της, το όνομά μου να είναι εις αποστροφήν, και το υποκείμενόν μου το αντικείμενον της κατάρας και του αναθέματος των Ομογενών μου, αν ίσως λησμονήσω εις μίαν στιγμήν τας δυστυχίας των και δεν εκπληρώσω το χρέος μου.
Τέλος ο θάνατός μου ας είναι η άφευκτος τιμωρία του αμαρτήματός μου, δια να μη μολύνω την αγνότητα της Εταιρείας με την συμμετοχήν μου."
(απόσπασμα από τον όρκο των Φιλικών)


Μια φορά εδώ και ένα καιρό εδώ, ζούσαν άνθρωποι που πίστευαν στην Δημοκρατία την ισότητα και την τιμή…

Σεπτέμβριος 1843.
Eις δόξαν του δίκιου και μεγάλου Θεού.
Kύριε Παντοδύναμε! Eσύ, Kύριε; θα σώσης αυτό το αθώο έθνος. Eίμαστε αμαρτωλοί, είσαι Θεός!
Eλέησέ μας, φώτισέ μας και κίνησέ μας εναντίον του δόλου και της απάτης, της συστηματικής τυραγνίας της πατρίδος και της θρησκείας.
Eις δόξαν Σου, Kύριε, σηκώνεται απόψε η σημαία της λευτεριάς αναντίον της τυραγνίας! Πατριώτες!
Πεθαίνω διά την πατρίδα. Στέκω εις τον όρκον μου τον πρώτον.
Δεν μπορώ, πατρίδα, να σε βλέπω τοιούτως και των σκοτωμένων τα παιδιά και οι γριγές να διακονεύουν και τις νιες να τις βιάζουν διά κομμάτι ψωμί εις την τιμή τους οι απατεώνες της πατρίδος.
…
Bιαστικός γράφω με τη σημαία μου στο χέρι. Έχετε γεια όλοι και την τυραγνία να μην την αφήσετε να φωλιάση εις την πατρίδα, να μην ντροπιάσετε τόσα αίματα οπού χύθηκαν.
(απόσπασμα από την διαθήκη του στρατηγού Μακρυγιάννη)



Μια φορά και ένα καιρό λοιπόν, κάποιες έννοιες και λέξεις είχαν βαρύνουσα σημασία και οι άνθρωποι δεν τις χρησιμοποιούσαν, αν δεν τις πίστευαν.

Μεταπολίτευση.

Αποκατάσταση της Δημοκρατίας…μπλα μπλα…
Αλλαγή…μπλα μπλα…
Επανίδρυση…μπλα μπλα…
Πρώτα ο πολίτης…???...???

Τον Μάρτιο του 2005 η Πρόεδρος της Ελληνικής Βουλής κ. Μπενάκη κατά την τελετή ανάληψης των καθηκόντων του Προέδρου της Δημοκρατίας από τον κ. Παπούλια τόνιζε:

«Αναλαμβάνετε, κύριε Πρόεδρε, την Προεδρία της Ελληνικής Δημοκρατίας για μία πενταετία όπου θα σημειωθούν σημαντικά γεγονότα και εξελίξεις: Η Ευρωπαϊκή ενοποίηση θα προωθηθεί με την ψήφιση ενδεχομένως και της Συνταγματικής Συνθήκης, τα εθνικά σύνορα και ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιορισθούν χάριν της ειρήνης, της ευημερίας και της ασφάλειας στη διευρυμένη Ευρώπη, τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη θα υποστούν μεταβολές καθώς θα μπορούν να προστατεύονται, αλλά και να παραβιάζονται από αρχές και εξουσίες πέραν των γνωστών και καθιερωμένων και πάντως η Δημοκρατία θα συναντήσει προκλήσεις και θα δοκιμασθεί από ενδεχόμενες νέες μορφές διακυβέρνησης».

Πριν από λίγους μήνες η νέα κυβέρνηση ανέλαβε τα καθήκοντά της.

Ο κ. Πρωθυπουργός μοίρασε στους υπουργούς του το manual της ορθής διακυβέρνησης, και οι νέο εκλεγέντες βουλευτές -συμφώνα με το άρθρο 59 του ισχύοντος Συντάγματος (1975)- κλήθηκαν (14.10.09) να επαναλάβουν τον όρκο ο οποίος περιορίζεται πλέον σε μία και μόνο παράγραφο.

"Ορκίζομαι στο όνομα της Αγίας και Ομοούσιας και Αδιαίρετης Τριάδας να είμαι πιστός στην Πατρίδα και το δημοκρατικό πολίτευμα, να υπακούω στο Σύνταγμα και τους νόμους και να εκπληρώνω ευσυνείδητα τα καθήκοντά μου".

Καλώς ή κακώς, η Αγία και Ομοούσια και Αδιαίρετη Τριάδα, εδώ και καιρό για πολλούς (για κάποιους φανερά για κάποιους άλλους κρυφά) από τους εθνοπατέρες μας τελεί υπό αμφισβήτηση.

Αν αναλογιστούμε πόσο και ποιοι νόμοι τηρούνται σε αυτή την χώρα, και πως αντιλαμβάνεται ο καθένας την έννοια της Πατρίδας, το μόνο που απομένει να εγγυηθεί την εκπλήρωση του όρκου είναι η συνείδηση του ενός εκάστου. (εδώ…μάλλον γελάμε).

Τέλος ,ελπίζω και εύχομαι τα ανασκουμπωμένα μανίκια των νέων υπουργών να σημαίνουν διάθεση για παραγωγή ουσιαστικού έργου. Μπορεί η νέα Κυβέρνηση να μην συγκέντρωσε την ψήφο εμπιστοσύνης όλων μας, σίγουρα όμως δικαιούται –και ελπίζω να έχει- τις ευχές για επιτυχία, της συντριπτικής πλειοψηφίας του Ελληνικού λαού.

Οψόμεθα…

τι άλλο μας περιμένει????
[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=dO_Ps8yp ... r_embedded[/youtube]

καλή σας μέρα..!