Αρχαιολογίες

[cosa]

όποιος ξέρει για τι μιλάνε τα παιδιά σε αυτό το thread έχω προσφορές για μασέλες και μπαστουνια-πατεριτσες...αχχχχχ γεράσαμε ρε γ@μ.....

τα καημένα τα νιάτα
τι γρήγορα που περνούν....

όταν έβαλα το χέρι μου πάνω στον amstrad 64 με κασσετόφωνο ενσωμάτωμένο έτρεμα απο συγκίνηση...θυμάμαι ότι είχαμε 45 λεπτά μάθημα
basic 1.0 και ταυτόχρονα φορτώναμε το παιχνίδι (roland on the ropes) απο την κασσέτα και μετά μας άφηνε και 15 λεπτά ο καθηγητής για να παίξουμε.

10 cls
20 border 0
30 ink 40
40 print"kali sas mera"
και πάει λέγοντας...
ένα χρόνο αργότερα που μου πήραν οι δικοί μου τον amstrad 6128 με την πράσινη οθόνη εκεί πλέον ένιωθα οτι έχω να κάνω με κάτι απο διαστημόπλοιο...τρελή τεχνολογία...

δυστυχώς ούτε ξέρω που βρίσκονται σήμερα...(*μόνο η amiga μου σαπίζει μέχρι σήμερα χωμένη στη ντουλάπα σε αμφίβολη κατάσταση)
so be it....

πάω να φτιάξω κανένα τήλιο που ναι και διουρητικό..
αααχχ τα νιάτα...

[Anzac]

quick basic ;

[Sugarmate]

Locomotive BASIC...

Κι αν φτάξαμε παιχνίδια με αυτή τη γλώσσα...

Σου περισσεύει κάνα χαμομήλι βρε Μάνο, να τα πιούμε παρέα;

(Το καλύτερο prog:

10 CLS
20 GOTO 10)

[Pacman]

Ααα ρε τυχερούλη Cosa! Εγώ εκλιπαρούσα να με γράψουν οι δικοί μου σε σεμινάρια, αλλά μάταια.
Ευτυχώς έκανε μια θεία μου και πήρα όλες τις σημειώσεις.

Ο CPC με το πράσινο monitor είχε πράγματι πολύ διαστημικό λούκ (όπως και οι περισσότεροι υπολογιστές τότε βέβαια)

Φυλάξτε ένα φλιτζάνι και για μένα, αλλά θ' αργήσω λίγο, γιατί πρέπει να πάρω το ασβέστιό μου για την οστεοπόρωση (σοβαρά! )

Ευτυχώς πάντως που πήραμε κι εμείς μια γεύση από εκείνες τις επικές εποχές κι έχουμε κάτι να θυμόμαστε εκτός από τα σημερινά σκυλάδικα, πρωινάδικα, BIP κι όλα αυτά που είναι άδικα!

[gerodinis]

Ευτυχώς πάντως που πήραμε κι εμείς μια γεύση από εκείνες τις επικές εποχές κι έχουμε κάτι να θυμόμαστε εκτός από τα σημερινά σκυλάδικα, πρωινάδικα, BIPάδικα κι όλα αυτά που είναι άδικα!

Πλάκα κάνεις; Εγώ με θεωρώ ΤΥΧΕΡΟ που πρόλαβα να ασχοληθώ από τα τέλη του 1999. Τα σημερινά παιδάκια δεν ξέρω τι θα κάνουν.

Από '80s δεν ξέρω τίποτα (γενν. 1989), όπως ούτε και από Ψυχρό Πόλεμο και Σοβιετική Ένωση. Τι διαφορά είχε η ζωή σε σχέση με σήμερα;

[RunnerBaylisstic]

Από '80s δεν ξέρω τίποτα (γενν. 1989), όπως ούτε και από Ψυχρό Πόλεμο και Σοβιετική Ένωση

To 1984 πηγα για πρωτη φορα Σοβιετικη Ενωση, Ιλιτσεφσκ, τωρα ειναι στην Ουκρανια, και σε μερικες χωρες του πρωην ανατολικου μπλοκ, τοτε κομουνιστικες εννοειται... απλα ηταν σαν σε ταινια οι εμπειριες εκεινη την εποχη...

θυμαμαι λιγα χρονια μετα που πηγα μια φορα με λεωφορειο παρανομα μεχρι το Νοβοροσσισκ απο Ελλαδα, περνωντας απο τις σημερινες πλεον Βουλγαρια-Ρουμανια-Μολδαβια-Ουκρανια-Ρωσσια, λαδωνοντας στα συνορα στην Ρωσσια (μεχρι Ρουμανια ειχα βιζες κλπ) και στους ελεγχους που εκανε ο στρατος και η αστυνομια, πηγα γιατι ειχα μερικα χρονια μια ιστοριουλα με μια κοπελια, και εκεινο το διαστημα δεν εβρισκα καραβι να κανω εκει ταξιδια για να ειμαστε κοντα... με το λεωφορειο περασα βορεια της θαλασσας του Azov, διπλα απο μια στρατιωτικη αεροπορικη βαση, ο δρομος διπλα απο τα τολ ηταν λιγο υπερυψωμενος, και ειχαν ριξει δεν ξερω για πιο λογο και τους τοιχους (δεν εχει συρματοπλεγματα, αλλα τοιχους), φυλαγαν βεβαια στρατιωτες, αλλα θυμαμαι με πως ειδα για πρωτη φορα ΜΠΡΟΣΤΑ μου, σε αποσταση βεβαια αλλα φαινοντουσαν ολα καθαρα, αρκετα MiG-29 Fulcrum... δεν πιστευα στα ματια μου... δεος... κριμα που δεν μπορουσα τοτε να ειχα φωτογραφικη μηχανη.

μετα λιγους μηνες αγορασα μια Amiga 600 και επαιξα MiG-29 της Domark, τι συγκινηση.


* edit: οταν πρωτοπηγα Σοβιετικη Ενωση, Βουλγαρια κα, πηγα με το καραβι, δουλευα πληρωμα... ηλικια? ... 16 χρονων !!!!!

[raptor]

Locomotive BASIC...

Κι αν φτάξαμε παιχνίδια με αυτή τη γλώσσα...

(Το καλύτερο prog:

10 CLS
20 GOTO 10)

Όντως.. Καλές εποχές.. Κασσέτες και πάει λέγοντας..

Amstrad 6128
Commodore 64
Amiga

Και η top εποχή..

486 DX4 στα 400MHz με 32MB Ram και 80GB HDD και να λένε όλοι οτι ήσουν γιός εφοπλιστή!!! 8)

[raptor]

κριμα που δεν μπορουσα τοτε να ειχα φωτογραφικη μηχανη.

Δεν νομίζω να μας έγραφες σήμερα..

[RunnerBaylisstic]

Και η top εποχή..

486 DX4 στα 400MHz με 32MB Ram και 80GB HDD και να λένε όλοι οτι ήσουν γιός εφοπλιστή!!! 8)

Ωπα, παρασυρθηκες...

το ταχυτερο μηχανακι ηταν στα τελευταια της σειρας, ο AMD 5χ86, (γρηγορο 486) στα 133mhz, αντιστοιχο με Intel P75 mhz (πρωτοι pentium) ... το ειχα αγορασει, ειχα αγορασει και εναν Cyrix μετα, πολυ γρηγορ για την εποχη του, αλλα εβραζε κυριολεκτικα, μεγαλες θερμοκρασιες, τοτε αρχισαμε και τα πρωτα overclocking...

[RunnerBaylisstic]

κριμα που δεν μπορουσα τοτε να ειχα φωτογραφικη μηχανη.

Δεν νομίζω να μας έγραφες σήμερα..

ναι... μα γιαυτο δεν ειχα...


φαντασου το 1992 ξαναπηγα στο Νοβοροσσισκ με πλοιο, και αφου ειχε διαλυσει η Σοβιετικη Ενωση, ειχα αγορασει απο Σιγκαπουρη την τρομερη για την εποχη Minolta Dynax 8000i, φωτογραφικη μηχανη, φακοι κλπ 3000 δολαρια εκεινη την εποχη... διαστημοπλοιο λεμε... και πηγα να βγω απο την πυλη του λιμανιου, οπου εκει εδειξα και δηλωσα την μηχανη για να βγω, ο αξιωματικος μολις την ειδε δεν με αφησε να βγω, επαθε την πλακα του... την κοιταγε και δεν το πιστευε, την εβλεπες λες και εβλεπε ουφο... φωναξε και κατι αλλους, στρατιωτικους, να δουν την φωτογραφικη μηχανη, εγινε συμβουλιο για δαυτην, την ανοιξαν μεσα, πηγαν για ελεγχο το φιλμ (και μου το κανανε μπλε μαρε)... και δεν με αφησαν να βγω στην πολη με αυτην, η θα την γυρναγα στο πλοιο για να βγω, η δεν θα μου επετρεπαν εξοδο...

καλυτερα εν μερει, γιατι ετσι και με βαζαν στο ματι οι Ρωσσοι εξω, θα μου εκοβαν το χερι για να την παρουν, 3+ χρονια μισθους ενος ρωσσου εργαζομενου κοστιζε... 8)

[Pacman]

Διπλή δημοσίευση...προς διαγραφή

[Pacman]

Από '80s δεν ξέρω τίποτα (γενν. 1989), όπως ούτε και από Ψυχρό Πόλεμο και Σοβιετική Ένωση. Τι διαφορά είχε η ζωή σε σχέση με σήμερα;

Ο καθένας θα τα βλέπει από διαφορετική πλευρά αναλόγως την ηλικία, αλλά πιστεύω όλοι έχουν ευχάριστες αναμνήσεις.

Σχετικά με τα κομπιούτερ, ήταν κάτι το καινούριο, υψηλής τεχνολογίας από το διάστημα κτλ. Δεν είχαν όλοι κομπιούτερ όπως σήμερα, ούτε internet. Όσοι ήταν τυχεροί ίσως να έμπαιναν για λίγο σε κάποια BBS.
Δεν είχαν επικρατήσει ακόμη τα PC, οπότε κυκλοφορούσαν διάφορα μηχανήματα, το καθένα διαφορετικό από το άλλο. Είχες δηλαδή ένα μηχάνημα που το αγαπούσες, εκτός κι αν ήσουν Σπεκτρουμάς, οπότε έφτανες σε επίπεδα χούλιγκαν.
Τα περιοδικά της εποχής δεν είχαν για θέματα τη σύγκριση 150 οθονών, 350 εκτυπωτών, παρουσίαση usb καφετιέρα, usb αυνανιστήρι και πως να κάνετε το κινητό σας δονητή.
Αντιθέτως είχαν πολλές στήλες προγραμματισμού, παιχνίδια, listing προγραμμάτων που καθόσουν και τα έγραφες κτλ. Ενδεικτικά αναφέρω τα Pixel, Micromad, Ηλεκτρονική και Computer, Ελληνική Πλευρά του Amstrad - Sprite. Ήταν όλα διαστημικά.

Δεν υπήρχαν κινητά, οπότε δεν έβλεπες ανθρώπους να προχωρούν στο δρόμο και να μιλούν μόνοι τους σαν να το 'χουν χάσει (βλέπε hands free), ούτε να κάθονται στις καφετέριες 2 ώρες γράφοντας μηνύματα για 1 ώρα και 45 λεπτά και δεν άκουγες κάθε 30 δευτερόλεπτα όπου κι αν βρισκόσουν τη βλακεία που έβαλε ο άλλος για ring tone.
Στο τηλέφωνο δεν έπαιρνες 500 αριθμούς προθέματα-παραπροθέματα κτλ. Το πολύ πολύ να έπαιρνες τον κωδικό περιοχής στα υπεραστικά όχι πατώντας κουμπάκια, αλλά γυρίζοντας τη ροδέλα.
Έπαιρνες 141 για να μάθεις την ώρα κι όχι κάποιο μεγάλο που δεν το θυμάμαι. Η φωνή που άκουγες δεν ήταν ψευτοαισθησιακή που δίνει την εντύπωση αγχωμένης, αλλά μια σχετικά αυστηρή και καθαρή.

Η τηλεόραση είχε δύο κανάλια με καλό πρόγραμμα, ενώ από το 90 και μετά έχει άπειρα, όλα με σκουπίδια. Για να δεις ταινία δεν χρειαζόταν να γίνεις βρικόλακας στις 2 η ώρα το πρωί, καθώς το πρόγραμμα τελείωνε γύρω στα μεσάνυχτα. Δεν είχε όλη τη μέρα ειδήσεις και πρωινάδικα και οι δημοσιογράφοι δεν είχαν γίνει ακόμα τηλεοπτικές ντίβες, δεν έλεγαν ηλίθια σχόλια και δεν πήγαιναν με το μικρόφωνο πάνω σε αυτόν που πέθαινε στο νοσοκομείο να τον ρωτήσουν πως νιώθει.
Τα κείμενα του ρεπορτάζ δεν ήταν σαν έκθεση του γυμνασίου και το βίντεο δεν ήταν σε στυλ ταινίας τρόμου ή δράμα, με μουσική υπόκρουση και διαφόρων ειδών καραγκιοζιλίκια.

Οι διαφημίσεις δεν έδειχναν επιχειρηματίες και κουρσάρες να τρέχουν στα λιβάδια (αντί να κολλούν στην κίνηση) και δεν είχαν την ηλίθια φωνή του κόμη δράκουλα (και καλά πολύ λάρτζ businessman).
Αντιθέτως πολλές είχαν πλάκα και δεν έκοβαν το πρόγραμμα κάθε 5 λεπτά για να τις δείξουν.

Δεν ήταν όλος ο κόσμος χρεωμένος στα δάνεια και τις κάρτες.

Γίνονταν πολλά πάρτυ (χωρίς σκυλάδικα).

Οι νέοι πήγαιναν στις ντισκοτέκ και οι μουστακαλήδες με τις κουμπούρες στα σκυλάδικα. Τώρα πηγαίνουν όλοι στα σκυλάδικα.

Τα νέα παιδιά δεν άκουγαν Τουρκοσκυλομπήτ. Το 90% άκουγε "Ξένα".

Τα παιδιά δεν έπαιζαν πλεϋστέησον και Ιντερνέτ, αλλά πήγαιναν στα ούφο και τα τάιζαν με δεκάρικα. Γενικά για να παίξεις (ηλεκτρονικά ή οι πιο μικροί παιχνίδια) έπρεπε να ΠΑΣ κάπου για να ΚΑΝΕΙΣ κάτι με ανθρώπους που τους ΣΥΝΑΝΤΟΥΣΕΣ από κοντά. Άκουσον άκουσον.

Στο σχολείο όλα τα παιδιά ήταν Έλληνες (άντε 99.9%)

Οι Αλβανοί εγώ τουλάχιστον μέχρι το 90 που ανακαλύφτηκαν, δεν ήξερα τι είναι. Μόνο ό,τι είχα διαβάσει στο βιβλίο της Γεωγραφίας.

Τα μανούλια ήταν και τα πρώτα, με ωραία κουρέματα και ντύσιμο. Τώρα είναι Τουρκάλες.

Γενικά υπήρχε ακόμα η κούρσα του διαστήματος και τα σχετικά, οπότε η τεχνολογία και το διάστημα ήταν ολίγον της μοδός. Ήταν δηλαδή όλα διαστημικά.
Άσε που στις διαστημικές ταινίες το ξύλο και τα λέηζερ έπεφταν με τη σέσουλα. Τώρα έχει όλο πολιτικές ίντριγκες, ψυχολογικές αναλύσεις του κώλου, αράπηδες με κόμπλεξ κατωτερότητας και πάντα την 4η Ιουλίου με τον πρόεδρο της Αμερικής σε ρόλο Ράμπο ή Τομ Κρούζ.

Και το σημαντικότερο... ο κυβερνήτης του διαστημοπλοίου Έντερπραϊζ ήταν νέος, ξανθός, τσαμπουκαλής και όχι κάποιος ψόφιος μπάρμπας με καράφλα.

Ουφ κουράστηκα να γράφω σαχλαμαρίτσες ρε παιδιά. Αφήνω να γράψει και κάποιος άλλος.

Υπάρχει πολύ πράμα ακόμη. Παιδιά περιμένω να διαβάσω για καμικάζι, φρικιά, φλώρους, ταινίες, σειρές, κινούμενα σχέδια που δεν μιλούσαν μισά αγγλικά - μισά ελληνικά, λεωφορεία που έριχνες το κέρμα (ή κάτι που κάνει θόρυβο) μπροστά στον οδηγό και άλλα πολλά.

[RunnerBaylisstic]

Τα παιδιά δεν έπαιζαν πλεϋστέησον και Ιντερνέτ, αλλά πήγαιναν στα ούφο και τα τάιζαν με δεκάρικα.

Οποτε καταφερναμε και βρισκαμε κανα φραγκο, η καλυτερη μας...


http://www.youtube.com/watch?v=U35b7BJJ ... re=related

http://www.youtube.com/watch?v=-lkBL0_d ... re=related

[Sugarmate]

486 DX4 στα 400MHz με 32MB Ram και 80GB HDD και να λένε όλοι οτι ήσουν γιός εφοπλιστή!!! 8)

Δαίμων τυπογραφείου...

μάλλον εννοείς στα 100MHz και σκληρό 800MB... τη RAM την πέτυχες...

[Sugarmate]

Τί να πούμε, όλα αυτά που ανέφερες Pacman... ακριβώς έτσι... τώρα καλύτερα ήταν/ χειρότερα ήταν, όπως το πάρει κανείς. Σε γενικές γραμμές νομίζω πως εκτιμούσαμε περισσότερο αυτά που είχαμε σε σχέση με το τώρα που τα έχουμε όλα ανέξοδα και άκοπα...

Υπάρχει πολύ πράμα ακόμη. Παιδιά περιμένω να διαβάσω για καμικάζι, φρικιά, φλώρους, ταινίες, σειρές, κινούμενα σχέδια που δεν μιλούσαν μισά αγγλικά - μισά ελληνικά, λεωφορεία που έριχνες το κέρμα (ή κάτι που κάνει θόρυβο) μπροστά στον οδηγό και άλλα πολλά.

Καμικάζι, ξερά, ρόδα τσάντα και κοπάνα, χιλιάρα, φρικιά, Κιουράδες (είμαι ένας απο αυτούς ), φλώρους (και τέτοιος ήμουν ), Ομάδα G, Υποβρύχιο Κεραυνός, Κάντι Κάντι (υποτίθεται για τα κοριτσάκια αλλά το κρυφοβλέπαμε και τα αγοράκια), The Pink panther Show (με Μυρμηγκοφάγο, Επιθεωρητή και Ροζ Πάνθηρα βεβαίως), Οδύσσεια του Διαστήματος (γαλλικά διαστημικά κινούμενα σχέδια), λεωφορεία στη Θεσσαλονίκη που έκοβες εισιτήριο μεγέθους γραμματοσήμου σε άνθρωπο-εισπράκτορα ο οποίος καθόταν πίσω, γι αυτό η επιβίβαση γινόταν μόνο από την πίσω πόρτα και γινόταν της πόπης...

Αν συνεχίσω θα ξημερώσουμε...

Να πω μόνο πως όταν ήρθε η σειρά κινουμένων σχεδίων Thundercats στην ελληνική τηλεόραση περίπου το 1987, διαφημιζόταν ως "Κινούμενα σχέδια για μεγάλους" και γι αυτό τα έβαζαν στη βραδινή ζώνη, κατά τις 23.00!!

(και ξενυχτούσαμε όλα τα πιτσιρίκια να τη δούμε και μας λέγανε "δεν κάνει, είναι για μεγάλους)