Από το περιοδικό Η ΠΤΗΣΗ - Ενημερωτικό Περιοδικό Ασφάλειας Πτήσεων και Εδάφους της Πολεμικής Αεροπορίας (Τεύχος 190-Χειμώνας 2008)Σ'αγαπώ μαμά....αντίο!!!
Μαμά βγήκα με τους φίλους μου. Πήγα σ'ένα πάρτι και θυμήθηκα αυτό που μου
είχες πει, να μην πιω αλκοόλ. Μου είχες ζητήσει να μην πιω επειδή θα έπρεπε να
οδηγήσω μετά. Έτσι ήπια ένα αναψυκτικό. Ήμουν περήφανη για μένα, γιατί είχα
ακούσει αυτό που τόσο γλυκά με είχες συμβουλέψει πριν φύγω, να μην πιω αν
έπρεπε να οδηγήσω, σε αντίθεση με αυτό που μου έλεγαν οι φίλοι μου. Έκανα τη
σωστή επιλογή! Η συμβουλή σου ήταν σωστή.
Όταν το πάρτι τελείωσε όλοι μπήκαν στα αυτοκίνητά τους χωρίς να είναι σε θέση
να οδηγήσουν. Εγώ πήρα το αμάξι μου αλλά ήμουν σίγουρη ότι ήμουν καθαρή. Δεν
μπορούσα να φανταστώ μαμά αυτό που με περίμενε...
Τώρα είμαι εδώ ξαπλωμένη στην άσφαλτο και ακούω έναν αστυνομικό να λέει:
«...το παιδί που προκάλεσε το ατύχημα ήταν μεθυσμένο». Μαμά η φωνή του ακούγε-
ται πολύ μακρινή...
Το αίμα μου είναι παντού στην άσφαλτο και εγώ προσπαθώ με όλες μου τις δυνά-
μεις να μην κλάψω. Ακούω τους γιατρούς να λένε ότι αυτή η κοπέλα δεν θα τα κατα-
φέρει. Είμαι σίγουρη ότι το άλλο παιδί που οδηγούσε δεν το είχε καν φανταστεί όταν
έτρεχε τόσο πολύ. Στο τέλος, αυτός είχε αποφασίσει να πιεί και εγώ τώρα πρέπει να
πεθάνω...Γιατί το κάνουν αυτό μαμά; Δεν ξέρουν ότι μπορούν να καταστρέψουν
ζωές;
Ο πόνος που νιώθω είναι σαν να με καρφώνουν χιλιάδες μαχαίρια...Πες στην αδε-
λφή μου να μην φοβηθεί, στον μπαμπά να είναι δυνατός...Κάποιος έπρεπε να πει
σ΄αυτό το παιδί ότι δεν έπρεπε να πιει αν θα οδηγούσε...Ίσως αν του το έλεγαν οι δι-
κοί του όπως έκανες εσύ, τώρα να ήμουν ζωντανή...
Η ανάσα μου γίνεται όλο και πιο αδύνατη και αρχίζω να φοβάμαι μαμά. Αυτές είναι
οι τελευταίες μου στιγμές και είμαι τόσο απελπισμένη. Θα ήθελα τόσο να σε
αγκαλιάσω μαμά...και να σου πω πόσο σε αγαπάω. Σε αγαπώ μαμά...αντίο!!!
http://www.haf.gr/el/articles/pdf/ptisi_T190.pdf
Αγαπητοί φίλοι, το κείμενο είναι φοβερό!
Θα ήθελα να μην το ξεχάσουμε ποτέ και αν είναι δυνατόν να το δείξουμε στους φίλους μας και στους δικούς μας ανθρώπους. 
Ναι, ΟΚ!
